Lekcja 3 – Projekt wiejski Fundacji im. Stanisława Karłowskiego w Polsce
Projekt został zainicjowany w 2000 roku przez Fundację im. Stanisława Karłowskiego. Jest realizowany na terenie wsi: Juchowo, Radacz i Kądzielnia, położonych w północno-zachodniej Polsce, w okolicy Szczecinka. Od lat dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia istnieje tam gospodarstwo biodynamiczne o powierzchni 1900 ha, którego założycielami są biodynamicy z Europy Zachodniej, ściśle współpracujący z polskimi specjalistami rolnictwa ekologicznego.
Projekt wiejski tworzy nowe impulsy rozwoju regionów rolniczych w Europie Środkowej i Wschodniej w duchu rolnictwa biodynamicznego. Istotnym elementami projektu są badania naukowe, edukacja, działalność społeczna i aktywizacja lokalnego życia społecznego.
Więcej informacji: http://www.juchowo.org/o-nas.html
Bazą działań edukacyjnych i terapeutycznych, realizowanych w ramach projektu wiejskiego, jest gospodarstwo biodynamiczne. Edukacja obejmuje letnią szkołę, podczas której dzieci i młodzież uczestniczą w warsztatach twórczych. Prowadzone są również różnorodne zajęcia dla klas szkolnych z Polski i Niemiec. Mają one charakter praktyk i staży. Ogromną popularnością cieszą się programy edukacji przyrodniczej dla szkół i przedszkoli.

Od 2010 roku realizowany jest projekt, który obejmuje działania terapeutyczne prowadzone we współpracy z sześcioma regionalnymi ośrodkami pomocy społecznej. Bierze w nim udział około 60 osób zaangażowanych w różne prace: zbieranie ziół dziko rosnących, suszenie i pakowanie ziół, pomoc w produkcji syropów i eliksirów ziołowych. Uczestnicy projektu pracują w ogrodzie ziołowym i jagodniku, dbają o rośliny ozdobne na terenie gospodarstwa oraz pomagają w kuchni. Wkrótce oferta pracy powiększy się, poprawi się również baza lokalowa do prowadzenia działań terapeutycznych.
W warsztatach terapeutycznych uczestniczą dorośli z różnymi zaburzeniami psychicznymi. W ciągu roku biorą udział w warsztatach terapii zajęciowej w swoich rodzinnych miejscowościach, a w sezonie, od kwietnia do października, pracują w grupach (10-20 osób) w gospodarstwie. Grupy zmieniają się co dwa tygodnie.
Osoby niepełnosprawne czują się dobrze w gospodarstwie i wykazują zainteresowanie wykonywaniem innych prac niż dotychczas. Od niedawna opiekują się cielętami, pomagają w sadzeniu żywopłotów oraz w zbiorach roślin okopowych. Siedem osób z niepełnosprawnościami intelektualnymi i zaburzeniami psychicznymi zatrudniono na stałe.

Osoby niepełnosprawne, uczestniczące w terapii zajęciowej, biorą również udział w różnych uroczystościach celebrowanych w gospodarstwie: Święto Jana, Dożynki, Adwent, Boże Narodzenie, czy Wielkanoc.
Czują się doceniane i potrzebne w gospodarstwie. Tu znalazły swoje miejsce.